Rozwój sieci w przeszłości a dziśParametry były zupełnie inne. Sieć miała być podłączona do odległych elektrowni węglowych lub wodnych. Czy lokalna produkcja wchodziła w grę? Naprawdę nie! Cofnijmy się o jedno stulecie, do lat dwudziestych XX wieku. Niezależnie od systemu politycznego elektryfikacja była priorytetem. Tutaj, na Zachodzie: "elektryczność do ostatniej górskiej wioski rolniczej", a Lenin pisał, że "komunizm to władza radziecka plus elektryfikacja całego kraju".Parametry były zupełnie inne. Sieć miała być podłączona do odległych elektrowni węglowych lub wodnych. Czy lokalna produkcja wchodziła w grę? Naprawdę nie! Silniki wysokoprężne nie były w tym czasie żadną opcją. Duże elektrownie węglowe miały sprawność od 18 do 20%. W zakresie 200 kW tylko od 8 do 12%. Oznacza to nie tylko prawie dwukrotnie więcej węgla, ale także wyższe koszty transportu. Istnieje duża elektrownia węglowa z własną linią kolejową i pociągiem towarowym pełnym węgla co kilka godzin. Kolejną kwestią są koszty pracy. Ręczna obsługa węgla i popiołu dominowała w małych elektrowniach; centralne korzystały ze skali i pojawiającej się automatyzacji. Zakładając małego konsumenta, przemysł lub osadę z zapotrzebowaniem na energię elektryczną na poziomie 1 GWh/a, dodatek na koszty sieci wynosił od 1 do 1,8 miliona € po uwzględnieniu inflacji. Bez wątpienia rozbudowa sieci była świetnym pomysłem. Właśnie pokazaliśmy, że zakres wynosi od 27 € do 151 € za kW fotowoltaiki. Dla zakładanego konsumenta 1 GWh/a przekłada się to na zakres od 27 do 534 tys. euro. Dania i Austria to kraje, w których "mamy już świetną sieć". Bez tych 2 krajów w przykładach, zakres wynosi tylko od 27 do 56 tys. euro. 
Inny czas, inne miejsce, zupełnie inny rezultat. Kiedy jeden wiek i lokalizacja bliżej równika zmienia sieć wysokiego napięcia z "niezbędnej" na "niepotrzebną, zbyt kosztowną". |
